Vergiften

Als een kat een giftige stof binnen krijgt, braakt hij deze meestal uit. Het komt echter ook voor dat het gif in zijn spijsverteringskanaal terecht komt. Reageer snel als uw kat vergiftigingsverschijnselen heeft: hij zal altijd proberen het gif uit zijn vacht te likken. Was het gif uit de vacht met verdunde shampoo. Ga met de kat en een monster van de giftige stof naar de dierenarts als dat niet lukt. Probeer de kat niet te laten braken.

Overzicht:

Gif Vergiftigingsverschijnselen Actie
Rattengif (en dieren die het gegeten hebben) Rusteloosheid, buikpijn, braken, bloedingen en diarree. Kan fataal zijn. Giftige stof: o.a. strychnine Raadpleeg de dierenarts
Er is tegengif
Braken opwekken
Antivries Gebrek aan coördinatie, braken, stuiptrekkingen, ademhalingsproblemen,nierbeschadiging, coma. Giftige stof:
ethyleenglycol
Een injectie kan helpen
Laten braken
Alcohol Slapheid, braken, instorting, uitdroging en coma Kan fataal zijn
Raadpleeg de dierenarts
Pijnstillers Evenwichtsverlies, braken, toevallen. Bij het slikken van paracetamol wordt het tandvlees blauw. Giftige stof:
acetyl-salicylzuur
Kan fataal zijn
Raadpleeg de dierenarts
Schoonmaakmiddelen Ernstig braken, diarree, zenuwtrekkinggen, waggelen en coma Kan fataal zijn
Raadpleeg de dierenarts
Insekticiden/Pesticiden Spiertrekkingen, kwijlen, stuiptrekkingen en coma Raadpleeg de dierenarts
Geen specifiek tegengif
Op de huid: wassen met
Alkalische zeep
Slakkenkorrels (en dieren die het gegeten hebben) Kwijlen, spiertrekkingen, braken, diarree, stuiptrekkingen en coma Onmiddelijke hulp van
de dierenarts vereist

Ook vergiftiging vereist een onmiddelijke behandeling. Heeft de kat iets verdachts gegeten of gedronken, neem dan de restanten mee en laat ze aan de dierenarts zien. Indien er geen zuren zijn verorberd, kunt u de kat lepels vol opgelost keukenzout of soda geven als middel om te gaan kokhalzen. Geeft de kat nooit aaspirine- het is giftig voor de kat - noch huishoudelijke desinfecterende middelen, want die zijn even schadelijk. Houd voor ogen dat een kat zich kan vergiftigen alleen al door het likken van giftige stoffen die zijn vacht of klauwen hebben bevuild.

Bij bijtende vergiften geen braakmiddel geven. Telefoneer de dierenarts. Kijk op de verpakking niet zozeer naar de merknaam alswel naar de chemicaliën die het middel bevat. Dit kan kostbare tijd schelen om het leven van de kat te redden.

Indicaties: Katten kunnen op twee manieren gif in hun lichaam krijgen: door het in te slikken en door absorptie via de voetkussens.

Maatregelen:
· Ga zo snel mogelijk met de kat naarde dierenarts
· Neem zo mogelijk een monster van het vergif mee, aangezien dit de diagnose en de behandeling kan versnellen
· Als u weet dat de kat vergif heeft ingeslikt, moet u hem dwingen een braakmiddel in de vorm van een sterke zoutoplossing in te slikken, zodat hij gaat braken
· Laat de kat niet overgeven als u vermoedt dat hij een bijtend gif heeft ingeslikt, dit veroorzaakt alleen maar meer schade.

Alle huishoudelijke schoonmaakmiddelen, verf, insekticiden en natuurlijk alle medicijnen en huismiddeltjes moet men achter slot en grendel houden, zowel voor katten als kinderen.

Bij vergiftiging snel handelen. De verschijnselen bestaan uit pijn, braken, beven, krampen, en, waar het om zuren of alkaliën gaat, een verbrande bek.

Als de aard van het vergif dat hij naar binnen kreeg u bekend is, volg dan de aanwijzingen op het etiket van het gif. Als u het niet weet, zie dan eerst of de bek verbrand is. Zo ja, geef de kat melk of geklopt eiwit.

Indien de bek niet verbrand is, wek dan braken bij de kat op door hem een theelepeltje waterstof-peroxide te geven. Als de kat binnen 5 minuten niet overgeeft, kan men dit herhalen (doch niet vaker dan tweemaal in totaal geven). Als u geen waterstof-peroxide in huis hebt, kunt u een sterke mosterd-oplossing nemen, of zout water, of twee theelepeltjes zout achter op de tong doen. Laat de kat nadat hij heeft overgegeven, wat melk drinken of geklopt eiwit eten.

Breng het dier in elk geval bij de dierenarts zodra u de eerste hulp hebt verleend. Als dat niet mogelijk is, geef hem dan wat medicinale koolstof (Norit), dit zal het gif absorberen en voorkomen dat het zich in het lichaam verspreidt. Alleen in uiterste noodgevallen!

Vergiftiging komt niet veel voor, want katten zijn uiterst voorzichtige eters en hebben ze iets verkeerds gegeten, dan braken ze het snel weer uit. Maar een kat kan per ongeluk iets giftigs binnen krijgen door planten te eten die met insecticiden bespoten zijn of doordat zijn prooidier vergiftigd is.

Komt de vacht van de kat in aanraking met chemicaliën, dan zal hij proberen zich schoon te likken. Veel voorkomende soorten gif in huis zijn slakkenkorrels en pijnstillers zoals aspirine.

Gifverontreiniging van de vacht:
1. Maak verf of teer zacht met behulp van vaseline om verwijdering te vergemakkelijken. Het is uiterst belangrijk de chemicaliën onmiddellijk van de vacht af te halen, om te voorkomen dat de kat ze bij het wassen eraf likt.
2. Knip sterk vervuilde gedeelten van de vacht eruit, maar wees voorzichtig dat u niet in de huid knipt. Antivries, bleekwater en ontsmettingsmiddelen zijn vaak fataal als de kat ze binnen krijgt.
3. Was de vacht zo goed mogelijk uit met een zwakke oplossing babyshampoo en warm water. Zo nodig kunt u de kat in een handdoek wikkelen zodat hij zijn vacht niet kan aflikken.

Hoewel de kat van nature voorzichtig is en daardoor de meeste giftige substanties niet zal consumeren, brengt de gewoonte om elk beetje vuil van de poten en vacht te likken het dier toch in gevaar. Sommige vergiften kunnen worden geabsorbeerd via de huid, terwijl door het geringe vermogen van de kat om vergiften te neutraliseren en af te stoten zelfs betrekkelijk onschadelijke stoffen als aspirirne gevaarlijk giftig worden.

De grootste bedreiging wordt waarschijnlijk gevormd door ratten- en muizengif, die niet alleen een kat rechtstreeks kunnen vergiftigien, maar ook in het lichaam van de kat kunnen terechtkomen als deze van een vergiftigd knaagdier eet. De kat is ook op een bijzondere manier gevoelig voor bepaalde organische chemicaliën, vooral voor petrochemische produkten, koolteerprodukten en aanverwante substanties. Al deze produkten moeten met een gewoon wasmiddel snel verwijderd worden uit de vacht of van de poten en dan moet er met veel water worden afgespoeld. Bij verf of teer kan men boter of plantaardige olie gebruiken om het bevuilde gedeelte voor het wassen wat zachter te maken.

Bij vergiftiging is altijd snel de hulp van een dierenarts geboden, maar tenzij men daadwerkelijk heeft gezien dat de kat gif heeft binnengekregen, is de diagnose vaak moeilijk. Niet alleen zijn de normale symptomen bij vergiftiging (zoals braken en diarree) gelijk aan die van veel andere ziekten, maar bovendien veroorzaken verschillende vergiften vrijwel dezelfde symptomen. Als het mogelijk is, neemt u dan wat van het gif of het doosje of blikje waar het in heeft gezeten, mee naar uw dierenarts; wanneer het vergif kan worden geïdentificeerd, biedt de behandeling meer kans op succes. In veel gevallen is er echter geen specifiek tegengif en kan de dierenarts alleen de symptomen behandelen zoals braken, diarree en shock. Bij sommige vergiftigingen kan een kalmerend middel nodig zijn, maar andere hebben op zichzelf al een kalmerende werking en dan moet er natuurlijk geen kalmeringsmiddel worden gebruikt.

Eerste hulp kan alleen maar toegepast worden als u zeker weet wat voor soort vergif de kat heeft binnengekregen. Braakmiddelen kunnen de opname van het gif door de maag verminderen, maar ze moeten binnen 30 minuten worden toegediend, willen ze enig nut hebben. Geeft u deze middelen nooit aan een bewusteloze kat, in het geval van fosforvergiftiging of wanneer etsende middelen of bepaalde vluchtige stoffen zijn ingeslikt. Als u twijfelt, dien deze middelen dan niet toe. Wanneer ze wel kunnen worden gebruikt, zijn geschikte braakmiddelen onder andere een heel klein stukje kristalsoda (niet groter dan een erwt), een theelepel waterstof-peroxide (rechtstreeks) uit de fles, niet verdunnen, mosterd met water of sterk zout water. Dien ze net zo toe als een medicijn.

Bij een vergif dat de maag aantast, kan een verzachtend middel worden gegeven - bijvoorbeeld melk met eiwit, of olijfolie. Als de kat bedwelmd raakt door een gasachtig gif zoals rook of dampen, is frisse lucht het belangrijkste; in sommige gevallen is kunstmatige ademhaling geboden, wil er een kans zijn op overleving. Denkt u er ook aan dat de meeste, zo niet alle, vergiften shock veroorzaken, die behandeld moet worden.

Desinfecterende middelen:
Veel van het toebehoren van een kat - maar in het bijzonder de kattebak, draagtassen en de verblijven in catteries - moeten van tijd tot tijd worden ontsmet, vooral als ze worden gebruikt door een zieke kat.

Aangezien het doel van ontsmettingsmiddelen het doden van virussen, bacteriën en schimmels is, zijn ze in meer of mindere mate giftig voor levende cellen; er moet een evenwicht worden gezocht tussen hun effectiviteit tegen micro-organismen en hun gevaar voor de mens en het huisdier. Helaas zijn veel gewone ontsmettingsmiddelen uiterst giftig voor katten en u zou ze dan ook niet moeten gebruiken voor voorwerpen die de kat gebruikt. De gevaarlijkste van deze ontsmettingsmiddelen zijn die welke koolteer of houtteer of een derivaat daarvan (o.a. denneolie) bevatten en chemicaliën zoals fenol (carbolzuur), cresolen en chloroxylenolen (aanwezig in 'Dettol'). Andere middelen die u moet vermijden zijn hexachlorofeen, jodium en jodoforen.

Op kant en klare ontsmettingsmiddelen wordt vaak niet vermeld welke ingrediënten erin zitten, dus kunt u, om zeker te zijn, het best een preparaat gebruiken waarvan u weet dat het geen schade aanricht. In sommige gevallen, zoals het ontsmetten van het verblijf van katten die zijn besmet met ringworm, kan formaldehyde (formaline) worden gebruikt in een concentratie van tussen de 2 en 5%.

Al te nieuwsgierige katten kunnen behoorlijk in de problemen geraken als ze spullen voor huishoudelijk gebruik of afval uit een vuilniszak opeten

Spoedgeval:
Als uw kat een giftig produkt heeft ingeslikt moet u zo snel mogelijk een dierenarts of een dierenkliniek bellen. Breng de verpakking van het vergif en een monster van het braaksel mee naar de dierenarts. Als de ademhaling van de kat is gestopt, moet u kunstmatige ademhaling toepassen. Als u geen diergeneeskundige hulp kunt krijgen, moet u kijken op welke van de twee volgende lijsten het gif voorkomt en de dienovereenkomstige behandeling geven. Als u het vergif niet hebt kunnen identificeren moet u de kat dwingen rauwe eieren, magnesiumpoeder en/of melk te drinken.


Lijst A: Petroleumprodukten, zuren en alkaliën (logen)

Afwasmiddelen
Benzine
Gootsteenontstoppingsmiddelen
Houtbehandelingsmiddelen
Loog
Meubelwas
Petroleum
Schoensmeer
Vetoplosmiddelen
Verfverdunner
Verfafbijtmiddelen
Was (voor vloer of meubilair)
WC-reiniger

Symptomen na een vergiftiging door deze produkten zijn: bloederig braaksel, diarree, shock, deprressies, coma, toevallen (soms), hoesten, buikpijn en rode plekken om de bek.
N.B.: Niet proberen braken op te wekken! Laat de kat rauwe eieren, melk of olijfolie slikken om te voorkomen dat het gif door het lichaam wordt geabsorbeerd. Geef eveneens een shockbehandeling.

Zuren en alakliën (logen) kunnen ook verbrandingsverschijnselen geven in de mond en op de huid. Giet ruime hoeveelheden water over de aangetaste plekken. Smeer een natriumbicarbonaat bevattende zalf op de door zuur verbrande plekken. Behandel door loog verbrande plekken met azijn.


Lijst B: Andere bekende vergiften

Aceton
Alcohol
Amfetaminen
Antivries
Arsenicum
Aspirine
Bedorven afval
Bleekmiddelen (chloor)
Carbon tetrachloride (brandblusapparaten)
Cloordaan (insecticide)
DDT
Denne-olie
Deodorants
Fluoracetaten
Geneesmiddelen
Giftige algen
Haarverf
Hexachlorofeen (sommige zepen)
Insecticiden
Kosmetische artikelen
Linoleum (loodzouten)
Lucifers
Mottenballen
Onkruidbestrijdingsmiddelen
Onuitwisbare inkt
Parfum
Ratten- of muizengif
Schellak
Slaappillen
Strychnine
Synthetische wasmiddelen
Tekenkrijt
Thallium
Verf op loodbasis
Wasverzachter
Wilde paddestoelen
Zee-ajuin
Zonnebrandolie


!!! NICOTINE!!!

Vergiftigingsverschijnselen door deze produkten omvatten hevig braken, diarree, delirium, flauwvallen, coma en toevallen. Als de kat bij bewustzijn is kunt u proberen braken op te wekken door gelijke hoeveelheden waterstof-peroxide (3%) en water te mengen en de kat van dat mengsel een eetlepel toe te dienen. Een mengsel van mosterd en water kan hiertoe ook goede diensten bewijzen. Een ander braakverwekkend middel is zout: breng enkele theelepels zout aan op de achterkant van de tong en herhaal dit tot de kat begint te braken. Geef daarna een shockbehandeling.

Dierenarts: Als de kat bewusteloos is zal zuurstof worden toegediend. Ook kan het nodig zijn vocht intraveneus toe te dienen. Ook andere methoden zoals het leegpompen van de maag kunnen nodig zijn. Als de kat bij bewustzijn is hangt de behandeling af van het ingeslikte gif en van de beschikbaarheid van een tegengif.

Koolmonoxidevergiftiging:
Uitlaatgassen bevatten koolmonoxide. Koolmonoxidevergiftiging kan voorkomen wanneer u uw kat in de achterbak van een auto vervoert. Koolmonoxide blokkeert het transport van de voor het leven essentiele zuurstof naar de lichaamscellen. Als er geen zuurstof bij die cellen komen, treedt de dood in. De symptomen van koolmonoxidevergiftiging bestaan uit algemene zwakte, helderrood tandvlees, spiertrekkingen en een verhoogde temperatuur.

Spoedgeval: Breng de kat zo snel mogelijk in de frisse lucht. Pas kunstmatige ademhaling toe als het dier niet meer ademt. Ga dan snel naar de dierenarts.

Dierenarts: Als u onmiddellijk hulp hebt veleend, is verdere hulp meestal niet meer nodig en kunt u de kat weer mee naar huis nemen. Het kan echter nodig zijn de kat alsnog zuurstof en intraveneus vloeistof toe te dienen, vooral als de kat nog niet hersteld is wanneer u bij de dierenarts komt. Als de kat slechts langzaam herstelt kan het nuttig zijn het dier gedurende enkele dagen in een dierenkliniek te laten opnemen

Preventie: Vervoer een kat nooit in de kofferruimte van een auto. Zorg ervoor dat het uitlaatsysteem van de auto geheel in orde is. Gebruik bij het kamperen geen propaangaskacheltje of - toestellen in een ongeventileerde tent.


Noodgevallen die met toevallen gepaard gaan, zijn vaak het gevolg van vergiftigingen. Katten zijn uitermate gevoelig voor het effect van vele chemicaliën, welke normaal in huis en tuin gebruikt worden, maar vanwege hun eetgewoonten zien wij ze niet vaak gif opnemen en een eigenaar wordt zich soms slechts bewust van het feit dat vergiftigingen hebben plaatsgehad, nadat de symptomen zich voordoen, zoals bijv. toevallen. Tracht vergiftiging door gewone huishoudprodukten te voorkomen door de aanwijzingen op het etiket zorgvuldig te lezen en ze goed te gebruiken. Elk produkt, dat gevaarlijk is voor mensen, is ook gevaarlijk voor uw kat. Vermijd het gebruik buiten van organische fosfaten en chloor-koolwaterstof-insecticiden, slakkengif, onkruidverdelgers, anti-schimmelmiddelen en knaagdierengif, als er ook maar de gferingste kans bestaat, dat uw kat of die van anderen ermee in contact kunnen komen.

Algemene behandeling van vergiftiging:
Als u uw kat een giftige substantie ziet opeten, wek dan onmiddellijk braken op tenzij het materiaal zeer corrosief is (een sterk zuur, een sterke base, of petroleum). De meest betrouwbare manier om braken op te wekken is het toedienen van een theelepel waterstof-peroxide 3% door de mond. Als de kat niet binnen 5 tot 10 minuten begint te braken, kunt u deze dosis nog minsten 2 maal herhalen. Een minder effectieve manier om braken op te wekken is het aanbrengen van een theelepel zout op de achterkant van de tong van uw kat. Als tekenen van vergiftiging al duidelijk zijn, als u het dier voor het eerst ziet, tracht dan geen braken op te wekken, maar ga snel met uw kat naar de dierenarts.

Na braken (of als het opwekken van braken niet wordt aanbevolen) moet u melk geven, gemengd met een rauw ei, in een dosis van ongeveer ¼ kop per 5 kilogram lichaamsgewicht.

Als uw kat een giftige substantie op zijn huid krijgt, spoel hem dan met grote hoeveelheden water af, terwijl, of voordat iemand een dierenarts voor verder advies zoekt.

Als krampen optreden, tracht de kat dan in bedwang te houden.

Als u naar uw dierenarts gaat tracht dan een monster van het vergif in zijn oorspronkelijke verpakking mee te nemen.

Het meeste gif wordt oraal ingenomen door de kat. Soms kan een giftige damp of gas worden ingeademd zoals kolendamp uit de uitlaat van een auto of een aanmaakblokje. Ook de dampen van organische oplosmiddelen (lijm, spray, brandblussers) die in slecht geventileerde ruoimtes worden gebruikt, en de rook en damp van brandend materiaal, zoals schuimplastic zijn zeer giftig. Heel zelden wordt een gif geabsorbeerd door de huid.

Een onderzoek van de kat kan verschijnselen aantonen die op vergiftiging lijken, zoals brandwonden en blaren rond de lippen, veroorzaakt door een bijtend materiaal, een vreemd stinkende adem, een neerslag van materiaal rond de bek en vooral het kwijlen van gekleurd speeksel. Veel ratten- en slakkengif is gekleeurd, en dit kan zelfs bijdragen tot een identificatie van het vergif.

Bijtende giften krijgt de kat gewoonlijk naar binnen door likken van deze substantie van zijn pootjes of vacht. Dit soort gif doodt omdat het dier een shock krijgt door de enorme weefselbeschadiging en pijn. Bijtende giften omvatten substanties als zuren, alkaliën (bijv. ammoniak en ongebluste kalk), carbolverbindingen (creosoot, lysol e.a. andere desinfecterende middelen) en petroleumprodukten (benzine, dieselolie en verfverdunners).

Andere soorten gif tasten de gezondheid van de kat aan en kunnen zelfs de dood tot gevolg hebben, omdat ze een of andere essentiele stofwisselingsfunctie storen. Dit soort gif veroorzaakt meestal een van de vier volgende verschijnselen:

1 Digestieve verschijnselen zoals buikpijn, overbeven en diarree
2 Ademhalingsmoeilijkheden
3 Nerveuze verscxhijnselen die in intensiteit kunnen verschillen, van wankelen, opwinding en spiertrillingen tot stuipen, verlamming, coma en blindheid
4 Depressie, inclusief gebrek aan eetlust

Sommige rattengiften produceren andere verschijnselen; warfarin veroorzaakt interne bloedingen en anemie; thallium kan haarverlies veroorzaken, en alphachloralose heeft een verdovende uitwerking en kan de oorzaak zijn dat het dier heel koud wordt.

De behandeling van een bijtend gif dat de kat door de bek naar binnen heeft gekregen is heel anders, zodat je moet beginnen met naar de bek kijken of je daar de tekenen van ziet - brandwonden en blaren (met geel-grijze vlekken op de lippen, het tandvlees en de tong), klauwen aan de mond en vaak een karakteristieke geur. Als deze verschijnselen aanwezig zijn en de kat is niet bewusteloos, wis dan zo veel mogelijk van het chemische middel weg rond en in de bek. Bet dan rond de bek met een in water gedompelde dot watten of gaas en druppel water in de mond. In plaats van te proberen dergelijke vergiften te neutraliseren, is de beste politiek gewoonlijk ze in de maag op te lossen met een hoop water. Het enige gevaar is dat er vocht in de longen komt. Als het dier al bewusteloos is en misschien moeite heeft met ademhalen, behandel hem dan als bij een shock en pas kunstmatige ademhaling toe. Roep zo snel mogelijk de hulp van een dierenarts in.

In alle andere gevalen waarin het dier gif binnen heeft gekregen is het, mits hij nog bij bewustzijn is en geen stuipen heeft, van het allergrootste belang de kat een substantie toe te dienen om het te laten braken. Ga daarna zonder uitstel naar een dierenarts. De betrouwbaarste methode om een kat thuis telaten braken is een sodakristal ter grootte van een hazelnoot toe te dienen. Het ingeven van een vloeistof om braken op te wekken is vaak minder succesvol, maar je kunt het volgende proberen:
1 Waterstof-peroxide 3%, 1 theelepel
2 Een sterke zoutoplossing
3 engelse mosterd vermengd met warm water

Het braken moet binnen 10 tot 15 minuten volgen. Gebeurt er niets geef dan nog wat meer. Als de dierenarts niet kan komen en je moet met het dier naar hem toe, kan het dier onderweg gaan braken. Probeer nooit een bewusteloos of stuiptrekkend dier iets te geven.

Bij de dierenarts kan de kat een injectie krijgen van apomorphine om braken te stimuleren en/of zijn maag wordt leeggepompt.. De kat kan ook een nevenbehandeling krijgen in de vorm van een vochttherapie en medicijnen om de verschijnselen te neutraliseren. In sommige gevallen van vergiftiging kan er een specifiek tegengif zijn dat kan worden toegediend en dat ertoe kan bijdragen de gevolgen van het gif teniet te doen. In het geval van warfin neutralissert een injectie met vitamine K het antistoleffect; bij alphacloralose is het meestal voldoende het dier warm te houden tot de verdoving is uitgewerkt.

Teer- en petroleumprodukten zijn heel giftig voor katten. Kleine plekken haar die bedekt zijn met olieverf of teer kunnen worden afgeknipt, maar grote plekken teer moeten eerst met plantaardige olie, vet of margerine zascht worden gemaakt, een paar uur voordat ze worden uitgewassen met een detergent en lauw water. Terwijl de vacht zachter wordt, is het raadzaam de plek te bedekken met gaas en dit met verband op zijn plaats te houden.

Dieselolie, creosoot en carbol-desinfectiemiddelen zijn bi9jtend en moeten snel worden verwijderd. Terwijl je wacht op de dierenarts moet zoveel mogelijk van het goedje worden weggeveegd met een doek of keueknpapier en de plek met warm water worden gewassen. Als de ogen of de bek zijn aangetast was deze dan met overvloedig water.

Preventie:
De detoxicatiemechanismen van de kat zijn minder effectief dan bij andere dieren. Dit komt door een gebrek aan enzymen die nodig zijn voor een snelle omzetting van mogelijk giftige stoffen in onschuldige verbindingen. Teneinde het risico dat je kat wordt vergiftigd zo klein mogelijk te maken moet je aan de volgende punten denken:

· houd de kat in huis
· Geef geen enkel geneesmiddel dat niet is voorgeschreven, aanbevolen of goedgekeurd door de dierenarts
· Houd katten uit de buurt van giftige substanties door het zorgvuldig weg te zetten en af te sluiten of gewoonweg niet in huis te hebben
· Gebruik geen vergif in de tuin
· Zorg ervoor dat de auto geen antivries lekt
· Gebruik geen al te grote hoeveelheid van enig preparaat in de vorm van poeder of spray
· Behandel houten of rieten meubilair niet met houtpreserveermiddelen of loodhoudend verf

Bestrijdingsmiddelen:

Dit wordt door veel tuiniers gebruikt, maar wees er alstublieft voorzichtig mee. Op alles met het opschrift ;Buiten bereik voor kinderen houden' zou ook moeten staan: 'gevaarlijk voor katten, maar dat is slechts zelden het geval.

Bestrijdingsmiddelen teven ratten en muizen leiden vaak tot vergiftiging bij katten, hetzij direct hetzij door het eten van vergiftigde prooidieren. De meeste giften belemmeren de bloedstolling en leiden tot symptomen van inwendige bloedingen. Als behandeling worden injecties met vitamine K gegeven. (zorgt voor bloedstolling)

Alfachloralose is ook een muizegif. het veroorzaakt of overmatige opwinding of sufheid. Het doodt muizen doordat het de lichaamstemperatuur doet dalen. Een essentieel onderdeel van de behandeling (van de kat) bij dit gif is dan ook om het dier warm te houden. Nog steeds worden vergiftigingen gemeld met 'ouderwetse' giften zoals strychine, thallium en fluoracetaat. .Bij vermoeden van vergiftiging is het van groot belang dat u een monster van het vergiftige voer te pakken kunt krijgen.


Onkruidverdelgers:
Kunnen gevaarlijk zijn voor katten, vooral als zij chloraat bevatten. Dit veroorzaakt diarree, buikpijn en bloed in de urine, soms met dodelijk gevolg.

Slakkengif:
Bevat meestal metaldehyde en wordt vaak door katten gegeten. Moderne vormen bevatten stoffen die huisdieren moeten afschrikken. Het gif veroorzaakt gebrek aan coordinatie, spiertrekkingen en kwijlen, en leidt soms tot bewusteloosheid.

Insekticiden:
Worden meestal op katten toegepast om parasieten te bestrijden. Problemen ontstaan als een middel wordt gebruikt dat niet geschikt is voor katten, of als een goed middel in te hoge dosis wordt gegeven. Lees de gebruiksaanwijzing altijd goed en geef niet meer dan een middel tegelijk -een vlooieband is ook een insekticide! Vlooiebanden kunnen huidirritatie geven bij katten die er allergisch voor zijn.

Het is voor de hand liggend dat u met alle dieren voorzichtig moet zijn als u chemicalien in uw tuin gebruikt. Gebruik uitsluitend veilige insecticiden als uw kat graag tegen bladeren aanvlijt of ze zelfs eet.


ALGEMENE PRINCIPES VOOR EERSTE HULP BIJ VERGIFTIGING:

* PROBEER UIT TE VINDEN WELK GIF HET IS EN BEWAAR ER WAT VAN.
* GEEF ONMIDDELLIJK EEN BRAAKMIDDEL -EEN KLONTJE SODA IS HET BESTE, MAAR EEN STERKE ZOUTOPLOSSING WERKT OOK. GEEF GEEN BRAAKMIDDEL ALS DE KAT BEWUSTELOOS IS OF EEN BIJTENDE OF IRRITERENDE STOF HEEFT INGESLIKT. DAN KUNT U HET BESTE MELK EN EIWIT OF OLIJFOLIE GEVEN, MAAR PROBEER EERST ADVIES VAN DE DIERENARTS TE KRIJGEN.
* REGEL VERVOER NAAR DE DIERENARTS.

 

VERGIFTIGINGEN: BIJTENDE STOFFEN OF AARDOLIEPRODUKTEN:

Symptomen: brandplekken aan de mond door bijtende stoffne; karakteristike geur bij aarolieprodukten. Hevige buikpijn, overgeven, diarree, bloederige urine, convulsies, coma.

1. Is het dier bewusteloos of heeft het krampen, wikkel het in een deken. (Ga spoedig naar de dierenarts.
2. Houd de kat in bedwang.
3. Spoel de mond en snuit grondig met erg veel water. Houdt de kop van de kat wat schuin omlaag om verslikken te voorkomen.
4. Wek geen braken op! Geef een theelepel olijfolie of eiwit.
5. Breng de kat onmiddellijk naar de dierenarts.

 

Bertha Slagter

Literatuur:

Katten - Het Spectrum
De Kattendokter - Terri McGinnis
De medische verzorging van uw kat - S.L. Gerstenfeld
Alles over katten - Barry Busch
Katten en hun verzorging - Andrew Edney
88 tips voor liefhebbers - Marie Rihova
101 succesvolle tips - Andrew Edney, David Taylor
Het complete kattenboek - Judith A. Steeh
Het grote kattenboek - Paddy Cutts